Dutch has two main negation words: niet (not) and geen (no/not a). The choice between them follows a clear rule. Geen negates nouns: it replaces een (a/an) or a bare noun without article. Ik heb een auto → Ik heb geen auto (I have no car). Ik eet groente → Ik eet geen groente (I eat no vegetables). Geen always directly precedes the noun it negates. If the noun has a definite article (de/het), use niet: Ik eet de groente niet (I am not eating the vegetables).
Niet negates everything else: verbs (Ik werk niet — I do not work), adjectives (Dat is niet goed — That is not good), adverbs (Ik loop niet snel — I do not walk fast), prepositional phrases (Ik ga niet naar Amsterdam — I am not going to Amsterdam), and definite noun phrases (Ik zie de man niet — I do not see the man). Position of niet: at the end of the sentence unless something follows it (a predicate adjective, a direction, a destination). Ik ben niet ziek (niet before adjective). Ik ga niet naar huis (niet before prepositional phrase).
Beyond niet and geen: nooit (never) — Ik ga nooit naar Amsterdam. Niemand (nobody) — Niemand weet het. Niets (nothing) — Ik weet niets. Nergens (nowhere) — Hij is nergens te vinden. Noch… noch (neither… nor) — Hij is noch slim noch aardig. These negative pronouns and adverbs are used instead of niet/geen and they already contain the negation — you do not add niet alongside them (double negation is non-standard in formal Dutch, though it exists in some dialects and informal speech).