Dutch has a smaller tense inventory than many European languages. Present tense (tegenwoordige tijd): formed from the verb stem. Ik werk, jij werkt, hij werkt, wij werken. Used for present states, habitual actions, and the immediate future (Ik ga morgen — I am going tomorrow). Dutch uses the simple present where English often uses a continuous: Ik eet (I eat / I am eating). For explicit ongoing action: Ik ben aan het eten (progressive construction).
Past tenses: the simple past (verleden tijd / onvoltooid verleden tijd) is formed with -te/-de (regular) or vowel change (strong verbs). Ik werkte, hij reed. The simple past is used primarily in written narrative. In spoken Dutch, the perfect tense is strongly preferred for past events. The perfect (voltooid tegenwoordige tijd) uses hebben/zijn + past participle: Ik heb gewerkt, hij is gegaan. In speech, Ik heb gisteren gewerkt is preferred over Ik werkte gisteren.
Future and further tenses: the future is expressed by zullen + infinitive (Ik zal komen — I will come, formal commitment or prediction) or more commonly by present tense + time adverb (Ik kom morgen — I am coming tomorrow, natural speech). The past perfect (plusquamperfectum) uses had/waren + past participle: Ik had al gegeten voordat hij belde (I had already eaten before he called). The conditional (voorwaardelijke wijs) uses zou(den) + infinitive: Ik zou gaan als ik kon (I would go if I could). Knowing these tense functions prevents the most common temporal errors in Dutch.